Większość gotuje ziemniaki do kopytek. Ja robię to inaczej i nigdy nie wychodzą twarde

Robienie kopytek zamienia się czasem w koszmar. Wystarczy, że trafią mi się słabe ziemniaki i masa nie chce się kleić. Podsypywanie mąką skutkuje tym, że kluski trudno przekroić i pogryźć. Skończyłam z takimi zmaganiami, bo na pomoc przyszedł mi piekarnik.

Co dają pieczone ziemniaki do kopytek?

Przygotowanie kartofli w piekarniku to krok, który zmienia wszystko. Pozwala na odparowanie wody, dzięki czemu ich miąższ robi się suchy i mączysty. To z kolei pozwala na dodanie mniejszej ilości pszennej mąki. Kluski mają bardziej intensywny, słodkawy smak. Wychodzą bardziej zwarte, elastyczne i puszyste.

Nie zmienia to faktu, że na kopytka potrzebne są ziemniaki o wysokiej zawartości skrobi, czyli typu C lub BC. To właśnie ona trzyma odpowiednią konsystencję. Ilość mąki zależy jednak od konkretnego kartofla, dlatego w przepisie podaję zakres wagi. Dosypuję ją stopniowo, zaczynając od mniejszej porcji.

Jak zrobić kopytka z pieczonych ziemniaków?

Na początku piekę ziemniaki w mundurkach. Czas zależy od ich wielkości, ale można nieco go skrócić, rozcinając bulwy na połówki. Obieram je i przeciskam przez praskę lub mielę, póki nie wystygną. To pozwala rozdrobnić miąższ bez rozrywania komórek i uwalniania skrobi, przez którą danie robi się gumowe.

Resztę składników dodaję jednak dopiero, gdy kartofle są zimne. Oprócz jajka to mąka, przy czym do mącznych odmian może wystarczyć tylko 200 gramów. Ważne jednak, by ciasta nie wyrabiać długo, bo będzie potrzebować więcej. Formuję z niego wałeczki i tnę na klasyczne ukośne kluseczki.

Na koniec pozostaje wrzucenie kopytek na osolony wrzątek. Daję im maksymalnie 2 minuty od wypłynięcia, po czym chłodzę w lodowatej wodzie. To zatrzymuje proces gotowania, zapobiega sklejaniu się klusek i zapewnia sprężystą powierzchnię.